Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι,
Είναι ιδιαίτερη τιμή για την ελληνική ακτοπλοΐα να συμμετέχει σε ένα συνέδριο υψηλού επιπέδου, το οποίο εστιάζει σε ένα από τα πλέον κρίσιμα ζητήματα:
Την ηλεκτροδότηση των πλοίων από τη στεριά, το γνωστό Onshore Power Supply ή Cold Ironing, που αποτελεί σήμερα έναν από τους πλέον ώριμους τεχνολογικά μηχανισμούς μείωσης των εκπομπών κατά τον ελλιμενισμό και βασικό εργαλείο συμμόρφωσης της ναυτιλίας με το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο, όπως το FuelEU Maritime και το Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (EU ETS).
Για την ελληνική ακτοπλοΐα, η πρόκληση αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα γιατί μιλάμε για έναν κλάδο που εξυπηρετεί καθημερινά τη νησιωτική συνοχή της χώρας, σε δεκάδες λιμένες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, περιορισμένες ενεργειακές υποδομές και έντονη εποχικότητα.
Η εφαρμογή του Cold Ironing απαιτεί αφενός επαρκείς και αξιόπιστες λιμενικές εγκαταστάσεις υψηλής ηλεκτρικής ισχύος και αφετέρου σημαντικές επενδύσεις για τη μετασκευή ή τον εξοπλισμό του ελληνικού ακτοπλοϊκού στόλου, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για υφιστάμενα πλοία. Τα σύγχρονα επιβατηγά και οχηματαγωγά πλοία απαιτούν ηλεκτρικά φορτία της τάξης των αρκετών μεγαβάτ κατά τον ελλιμενισμό, με υψηλό peak demand και αυστηρές απαιτήσεις ποιότητας ισχύος. Η ασφαλής και αξιόπιστη κάλυψη αυτών των φορτίων προϋποθέτει λιμενικές υποδομές μέσης και υψηλής τάσης, επαρκή μετασχηματιστική ισχύ, συστήματα εφεδρείας (redundancy) και δυνατότητα σταθερής παροχής χωρίς διακυμάνσεις τάσης και συχνότητας.
Το όραμά μας είναι σαφές: λιμένες φιλικοί προς τον επιβάτη, το περιβάλλον και τα πλοία και μια ακτοπλοΐα που να συνεχίζει να εξυπηρετεί τη νησιωτικότητα, μειώνοντας ταυτόχρονα το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα. Για να επιτευχθεί αυτό, η πράσινη μετάβαση πρέπει να είναι ρεαλιστική, σταδιακή και οικονομικά βιώσιμη, χωρίς να μετακυλίει το κόστος στον επιβάτη ή να υπονομεύει τη λειτουργία των ακτοπλοϊκών γραμμών.
Για να καταστεί όμως αυτό εφικτό, απαιτείται ένας ρεαλιστικός και συντονισμένος σχεδιασμός μετάβασης.
Οι βασικές προκλήσεις είναι συγκεκριμένες.
Πρώτον, η ανάπτυξη και η διαλειτουργικότητα των λιμενικών υποδομών ηλεκτροδότησης, σύμφωνα με ενιαία διεθνή πρότυπα ώστε να αποφευχθούν ασύμβατες επενδύσεις και τεχνολογικά αδιέξοδα.
Δεύτερον, η ενεργειακή επάρκεια και η αξιοπιστία των εθνικών δικτύων, ιδιαίτερα σε νησιωτικές περιοχές. Η πρόκληση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, όπου το grid stability και η διαθέσιμη ισχύς του τοπικού δικτύου συχνά δεν επαρκούν για την ταυτόχρονη εξυπηρέτηση πολλαπλών ακτοπλοϊκών πλοίων.
Και τρίτον, το κόστος μετάβασης, το οποίο δεν μπορεί να επωμιστεί μονομερώς ούτε ο επιβάτης ούτε η ακτοπλοϊκή επιχείρηση καθότι τα ακτοπλοϊκά πλοία καλούνται να επενδύσουν σε εξοπλισμό υποδοχής ρεύματος, σε μετατροπές ηλεκτρολογικών πινάκων, σε συστήματα συγχρονισμού και προστασίας, ιδιαίτερα στον υφιστάμενο στόλο, όπου το retrofit συνεπάγεται υψηλό τεχνικό και οικονομικό κόστος.
Η αξιοποίηση ευρωπαϊκών και εθνικών χρηματοδοτικών εργαλείων, όπως η ανακατεύθυνση πόρων από το EU ETS και η ενίσχυση επενδύσεων σε υποδομές Cold Ironing αποτελούν προϋποθέσεις επιτυχίας.
Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι η ηλεκτροδότηση των πλοίων από τη στεριά δεν είναι ζήτημα ενός μόνο φορέα. Είναι μια συλλογική προσπάθεια που απαιτεί συνεργασία της Πολιτείας, των λιμένων, των διαχειριστών ενέργειας, της επιστημονικής κοινότητας και φυσικά της ναυτιλίας. Η ελληνική ακτοπλοΐα δηλώνει παρούσα σε αυτή την κοινή πορεία, με υπευθυνότητα, τεκμηρίωση και στρατηγικό όραμα, με τρόπο ρεαλιστικό, βιώσιμο και συλλογικά επωφελή.
Σας ευχαριστώ θερμά για την τιμητική σας πρόσκληση και εύχομαι κάθε επιτυχία στις εργασίες του συνεδρίου.
