Την αντίρρησή τους για τη δημιουργία Εμπορικού λιμένα στη θέση Καμινάκι/ Βαρούχας εκφράζουν οι κάτοικοι της περιοχής της Νότιο-Ανατολικής Πάρου, εκτιμώντας πως ένα τέτοιο έργο δεν είναι αναπτυξιακό και δεν θα συμβάλλει στην εξέλιξη του νησιού.

Ακολουθεί αυτούσια η σχετική επιστολή

Ο δήμος Πάρου αποφάσισε τη μεταφορά του εμπορικού λιμένα από την Παροικιά στη θέση Καμινάκι/Βαρούχας του κοινοτικού διαμερίσματος Μάρπησσας.

Η απόφαση αυτή, παρότι είμαστε όλοι ευαισθητοποιημένοι στα σοβαρά προβλήματα της σημερινής κατάστασης του λιμένα Πάρου, μας βρίσκει καθολικά αντίθετους διότι δεν δίνει ουσιαστική λύση στην αποσυμφόρηση της Παροικιάς, δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές και μελλοντικές ανάγκες του νησιού και θα αποτελέσει μεγάλο πλήγμα για την Νότιο-Ανατολική Πάρο.

Ο δήμος Πάρου προχωρεί σε αυτό το έργο έχοντας ανασύρει μια πολύ παλιά απόφαση (1996) του δημοτικού συμβουλίου. Δεν έχει μεριμνήσει για καμία διαβούλευση με τους κατοίκους, τους φορείς και τους ειδικούς επιστήμονες. Ως εκ τούτου δεν έλαβε υπόψη τις απόψεις τους αλλά ούτε και σοβαρές παραμέτρους που έχουν αλλάξει και τις νέες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί στο νησί όσον αφορά στην τουριστική δραστηριότητα αλλά και την εμπορική κίνηση.

Ο δήμος Πάρου ισχυρίζεται ότι:
«η μεταφορά του εμπορικού λιμανιού στο Καμινάκι θα λύσει το κυκλοφοριακό και λιμενικό πρόβλημα της Παροικιάς και θα διευκολυνθεί η διακίνηση αδρανών υλικών που εξάγονται από το νησί».

Αυτό είναι τελείως αναληθές γιατί το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Παροικιάς προέρχεται από τη διαμπερή κυκλοφορία φορτηγών, νταλικών και ΙΧ , τα οποία αποβιβάζονται από τα πλοία της γραμμής ενώ η μεταφορά των αδρανών απαγορεύεται για 4 μήνες το καλοκαίρι λόγω της όχληση που προκαλείται.

Ποιος δαπανά όμως 16.000.000 ευρώ για την κατασκευή λιμανιού για να διακινούνται τα προϊόντα ΜΙΑΣ επιχείρησης με συνολική εμπορική δραστηριότητα 40 πλοία το μήνα ενώ η διακίνηση του λιμανιού της Παροικιάς είναι 600 πλοία που μεταφέρουν 1000 φορτηγά ή νταλίκες και 14.000 ΙΧ το μήνα ?

Προκειμένου να επηρεάσει τη συναίνεση των τοπικών κατοίκων, ο δήμος Πάρου έχει ανασύρει νέα επιχειρηματολογία για το εμπορικό λιμάνι καμουφλαρισμένη με μεγαλόπνοες υποσχέσεις τοπικής ανάπτυξης!

Αυτή αφορά μακροπρόθεσμα τη λειτουργία του λιμανιού στο Καμινάκι ως δεύτερου επιβατικού λιμένα!!

Χωρίς τις απαραίτητες εγκρίσεις που θα εντάσσονται στον γενικότερο σχεδιασμό λιμενικών υποδομών και χωρίς τις απαραίτητες μελέτες. Δηλαδή στην Πάρο θα λειτουργούν δύο λιμάνια?

Η θαλάσσια και χερσαία περιοχή στην οποία βρίσκεται το Καμινάκι (Τσουκαλιά-Πίσω Λιβάδι) είναι και παραμένει χαρακτηρισμένη Natura (κωδικός GR4220025). Σκοπός λοιπόν και στόχος του δήμου θα έπρεπε να είναι η ανάδειξη και η προστασία της και όχι η περαιτέρω επιβάρυνση της περιοχής. Mέσα από αυτήν την περιοχή σχεδιάζεται διάνοιξη δρόμου πρόσβασης, πράγμα που απαγορεύεται από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Πάρου. Θα δημιουργηθούν σαφώς επιπλέον προβλήματα τα οποία δεν έχουν διερευνηθεί σε βάθος (η διάνοιξη δρόμων προσπέλασης βαρέων οχημάτων σε περιοχή Νatura ή και μέσω παραδοσιακών οικισμών, οι κυματισμοί, οι επιπτώσεις στο βραχώδη βυθό της περιοχής κλπ ).

Σαφώς συμπεραίνεται από τα παραπάνω ότι η δημιουργία του εμπορικού λιμανιού στο Καμινάκι αποτελεί άσκοπη διασπάθιση δημοσίου χρήματος καθώς ΔΕΝ ΛΥΝΕΙ το πρόβλημα της Παροικιάς αντίθετα μεταφέρει τα προβλήματα από την μια πλευρά του νησιού στην άλλη για να εξυπηρετηθούν σκοπιμότητες.

Η δημιουργία εμπορικού λιμανιού στο Καμινάκι, μια πανέμορφη και ταλαιπωρημένη περιοχή από τους χρόνιους επιβαρυντικούς χειρισμούς των αρχών, θα προκαλέσει μεγάλο περιβαλλοντικό και τουριστικό πλήγμα στην νοτιοανατολική Πάρο, την τρίτη σε σειρά πιο πυκνή περιοχή σε επενδύσεις τουριστικών καταλυμάτων του νησιού μας .

Θεωρούμε ότι μια τόσο σοβαρή απόφαση δεν έλαβε υπόψη τις απόψεις των κατοίκων του νησιού και δεν πρέπει ναι γίνει με προχειρότητα και προτείνουμε :

Ο ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΟΥ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΣΕΙ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ

Καλούμε τους αρμόδιους φορείς της πολιτείας να σταθούν στο ύψος των ευθυνών τους και να αποτρέψουν μια τέτοια απόφαση, που εξυπηρετεί αποκλειστικά σκοπιμότητες.